DIDACHE i PASTERZ HERMASA

Ojcowie Pustyni uciekli od sporów i średniactwa codzienności na pustynię i w samotność modlitwy oraz pokuty. Święty Benedykt uciekł, by uświęcić siebie. Święty Bernard wstąpił do klasztoru małego, a surowego, szukając doskonałej drogi uświęcenia. Święty Franciszek porzucił świat i bogactwo, by szukać służby Bożej w pokorze, umartwieniu i posłuszeństwie. Przykłady można by mnożyć. Wszystkie wskazują na tę samą metodę: uciec od rzeczy niepotrzebnych i szukać własnej poprawy, by służyć Bogu i ludziom.

Te dwa teksty, które Szanowny Czytelnik ma przed sobą, pochodzące z czasów pierwszych chrześcijan, wskazują nam, że droga budowania Kościoła od początku polegała na tym, by zmieniać siebie, służyć Bogu i ludziom w nieustannej walce z naszym największym wrogiem – naszą słabością. Didache i Pasterz Hermasa nie są wyłącznie „książkami do przeczytania”; stanowią świadectwo wiary Kościoła bezpośrednich następców Apostołów. Drogą praksis (praktyki) wiary, nie teorii czy sporów.

Publikacja ta, zawierająca wyżej wymienione dzieła, jest wydana z myślą nieustannego czytania, gdyż bez przerwy czerpać możemy z niej na nowo rady i przestrogi na naszej drodze życia. Te rady naszych Ojców mogą nam pomóc leczyć siebie i prowadzić ludzi nam powierzonych. Poprzez przykład całkowitego przeniknięcia wiary w naszą codzienność, poprzez wskazanie niezbędności pokuty, łez i umartwienia. Bez nich nie będziemy w stanie zobaczyć siebie w świetle łaski, co jest niezbędne, byśmy mogli walczyć o uświęcenie siebie. A poprzez to dopiero – pośrednio – o uświęcenie bliźnich i Kościoła.